U organizaciji udruženja „Reč-Boja-Ton”, u bečkom „Amerlinghausu” predstavljeno je novo delo Dušana Savića pod naslovom „Begluk”.
Posle niza romana prevedenih na više jezika, „Begluk” je treća knjiga Savićeve pripovedačke proze.
Njenom naslovnom pripovetkom Savić sa evidentnom empatijom, pouzdanim poznavanjem mentaliteta i senzibiliteta odabranih likova i potvrđenim osećanjem pripovedačke mere zakoračuje u završnu fazu andrićevske tematike iščezavanja bosanskog begovata sa domaće društvenoistorijske scene.
U kratkim pričama koje za ovom slede njihov pisac je okrenut onim spoljašnjim i unutrašnjim iskustvima savremenosti koja deli sa potencijalnim sopstvenim čitaocem.
Manje-više obični događaji svakodnevice, ali katkad i traumatični ratni doživljaji, otimaju se za primat životne i književne istinitosti sa priviđenjima i primislima Savićevih neretko introspektivno usmerenih junaka-naratora.
Pred iskušenjima i strahovima posebnog ili opšteg egzistencijalnog iskustva, njihova misaonost i filozofičnost ispoljavaju se u oniričkoj i u fantastičkoj formi, sa brisanjem jasne granice između jave i sna ili, neretko, sa psihološki paradoksalnim narativnim završnicama.
Prisutni su sa bvelikom pažnjom slušali izvode iz novog Savićevog dela, što najbolje pokazuje kako autor uspeva svojim pisanjem privuče pažnju čitalaca.
