Uramljeni život: Igra svetlosti i senke holandskog genija

commons.wikimedia
Rembrantov autoportret iz 1658. smatra se možda i njegovim najboljim autoportretom

Na današnji dan 15. jula 1606. godine u Lajdenu je rođen Rembrant Harmens van Rajn, najveći holandski slikar i jedan od najvećih u istoriji umetnosti.

Rembrant je jedan od najveštijih slikara „naracije“ u istoriji umetnosti, izvanrednog umeća u slikanju portreta i dramskih scena. Među prepoznatljivijim odrednicama Rembrantovog rada je bogata upotreba kjaroskura, teatralna upotreba svetlosti i senke.

Psihološka dubina njegovih portreta i produbljena interpretacija biblijskih događaja koje je rado slikao ostale su do danas jedinstvene i neponovljive. Rembrantovo slikarstvo pripada stilskoj epohi baroka. Ovo doba je poznato kao Zlatno doba Holandije, kada je ona doživela politički, privredni i umetnički procvat.

U Rembrantovom radu razlikuju se tri faze: lajdenska, koja se završila njegovim prelaskom u Amsterdam, prva amsterdamska koja je započela slikom „Čas anatomije dr. Nikolaesa Tulpa“ (1632) a završila se veličanstvenom „Noćnom stražom“ (1642), remek-delom grupne kompozicije i druga amsterdamska koja je trajala od „Noćne straže“ do kraja umetnikovog života.

Rembrantove slike uljanim bojama otkrivaju napredak od nesigurnog mladića, preko sigurnog i uspešnog slikara porteta 1630-ih, do nemirnih ali snažnih portreta koje je radio u starosti. One zajedno daju neobično jasnu sliku čoveka, njegovog spoljnog izgleda, ali i psihološki karakter koji je vidljiv na njegovom bogato oslikanom licu.

Međutim, možda najveća dubina Rembrantove genijalnosti vidi se u njegovim autoportretima. Naslikao ih je skoro stotinu, uključujući približno 50 slika, 32 bakropisa i 7 crteža. Ti autoportreti predstavljaju Rembrantov svojevrstan vizuelni dnevnik u rasponu od oko 40 godina i prave jedinstvenu intimnu biografiju u kojoj je umetnik posmatrao sebe bez taštine i potpuno iskreno.

Na njima možemo videti mladog slikara na početku karijere, preko uspešnog čoveka na vrhuncu slave sve do tragičnog lica starca na čijem licu su iscrtani tragovi i ožiljci koje je u međuvremenu doživeo.

U njegovim autoportretima nema sujete, on jednostavno pokazuje zanimanje za ljudsku dušu ili po rečima samog Rembranta „u traganju sam za najsnažnijim duševnim stanjima“.

POSTAVITE KOMENTAR

Upišite vaš komentar
Upišite vaše ime